Portal Prawny

Akty prawne UE seria L

Dz.U.UE.L.07.88.29  if(document.defaultView) { document.write('table.tbtxt { table-layout: auto; font-size: 8pt; } ');} 
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 333/2007
z dnia 28 marca 2007 r.
ustanawiające metody pobierania próbek i metody analiz do celów urzędowej kontroli poziomów ołowiu, kadmu, rtęci, cyny nieorganicznej, 3-MCPD i benzo[a]pirenu w środkach spożywczych (Tekst mający znaczenie dla EOG)
(Dz.U.UE L z dnia 29 marca 2007 r.)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt(1), w szczególności jego art. 11 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W rozporządzeniu Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiającym procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności(2) stwierdzono, że dla ochrony zdrowia publicznego należy ustalić najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych.
(2) W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalającym najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych(3) określono najwyższe dopuszczalne poziomy zawartości ołowiu, kadmu, rtęci, cyny nieorganicznej, 3-MCPD i benzo[a]pirenu w niektórych środkach spożywczych.
(3) W rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 ustanowiono ogólne zasady przeprowadzania urzędowej kontroli środków spożywczych. Jednakże w pewnych przypadkach konieczne jest określenie bardziej szczegółowych zasad, aby w ramach Wspólnoty zapewnić przeprowadzanie tych kontroli urzędowych w sposób zharmonizowany.
(4) Metody pobierania próbek i metody analiz do stosowania w urzędowej kontroli poziomów ołowiu, kadmu, rtęci, cyny nieorganicznej, 3-MCPD i benzo[a]pirenu w niektórych środkach spożywczych są określone odpowiednio w dyrektywie Komisji 2001/22/WE z dnia 8 marca 2001 r. ustanawiającej metody pobierania próbek i metody analiz do celów urzędowej kontroli poziomów ołowiu, kadmu, rtęci i 3-MCPD w środkach spożywczych(4), dyrektywie Komisji 2004/16/WE z dnia 12 lutego 2004 r. ustanawiającej metody pobierania próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli poziomów cyny w żywności konserwowanej(5) oraz w dyrektywie Komisji 2005/10/WE z dnia 4 lutego 2005 r. ustanawiającej metody pobierania próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli poziomów benzo[a]pirenu w środkach spożywczych(6).
(5) Stwierdzono podobieństwo wielu przepisów dotyczących pobierania próbek i analizy do celów urzędowej kontroli poziomów ołowiu, kadmu, rtęci, cyny nieorganicznej, 3-MCPD i benzo[a]pirenu w środkach spożywczych. W związku z tym, w celu zachowania przejrzystości prawodawstwa, właściwym jest zawarcie tych przepisów w jednym akcie prawnym.
(6) Należy zatem uchylić dyrektywy 2001/22/WE, 2004/16/WE oraz 2005/10/WE i zastąpić je nowym rozporządzeniem.
(7) Środki przewidziane w tym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 
1. Pobieranie próbek i badania do celów urzędowej kontroli poziomów ołowiu, kadmu, rtęci, cyny nieorganicznej, 3-MCPD i benzo[a]pirenu wskazane w sekcjach 3, 4 i 6 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 są przeprowadzane zgodnie z przepisami załącznika do niniejszego rozporządzenia.2. Ustęp 1 stosuje się, nie naruszając przepisów rozporządzenia (WE) nr 882/2004.
Artykuł 2 
Dyrektywy 2001/22/WE, 2004/16/WE i 2005/10/WE tracą moc.Odniesienia do uchylonych dyrektyw należy traktować jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3 
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 czerwca 2007 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkichpaństwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 28 marca 2007 r.   W imieniu Komisji  Markos KYPRIANOU  Członek Komisji  
______(1)  Dz.U. L 165 z 30.4.2004, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).(2)  Dz.U. L 37 z 13.2.1993, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).(3)  Dz.U. L 364 z 20.12.2006, str. 5.(4)  Dz.U. L 77 z 16.3.2001, str. 14. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/4/WE (Dz.U. L 19 z 21.1.2005, str. 50).(5)  Dz.U. L 42 z 13.2.2004, str. 16.(6)  Dz.U. L 34 z 8.2.2005, str. 15.
ZAŁĄCZNIK  
CZĘŚĆ A
DEFINICJE
Do celów niniejszego załącznika zastosowanie mają następujące definicje:"partia":               możliwa do identyfikacji ilość żywności dostarczona w jednym terminie i posiadająca ustalone przez urzędnika, te same wspólne cechy [takie jak: pochodzenie, odmiana, rodzaj opakowania, pakowacz, nadawca lub oznakowanie]. W przypadku ryb również ich wielkość musi być porównywalna;"podpartia":            część dużej partii wskazana w celu zastosowania do niej metody pobierania próbek. Każda część partii musi być fizycznie wyodrębniona i możliwa do zidentyfikowania;"próbka pierwotna":     ilość materiału pobrana z jednego miejsca partii lub podpartii;"próbka zbiorcza":      próbka otrzymana przez połączenie wszystkich próbek pierwotnych pobranych z partii lub podpartii; próbki zbiorcze uważa się za reprezentatywne dla danych partii lub podpartii, z których zostały pobrane;"próbka laboratoryjna":  próbka przeznaczona do badania laboratoryjnego.
CZĘŚĆ B
METODY POBIERANIA PRÓBEK
B.1.       PRZEPISY OGÓLNEB.1.1.     PersonelPróbki pobierane są przez upoważnione osoby wyznaczone przez państwo członkowskie.B.1.2.     Materiał przeznaczony do pobierania próbekZ każdej partii lub podpartii podlegającej badaniu należy pobrać odrębne próbki.B.1.3.     Wymagane środki ostrożnościW trakcie pobierania próbek należy podjąć środki ostrożności zapobiegające wszelkim zmianom, które mogłyby wpłynąć na zawartość zanieczyszczeń, niekorzystnie oddziaływać na wynik analizy lub spowodować, że próbki zbiorcze nie będą reprezentatywne.B.1.4.     Próbki pierwotneW miarę możliwości próbki pierwotne pobiera się z różnych miejsc partii lub podpartii. Odstępstwo od tej zasady należy odnotować w protokole, o którym mowa w pkt B.1.8. niniejszego załącznika.B.1.5.     Przygotowanie próbki zbiorczejPróbka zbiorcza powstaje przez połączenie wszystkich próbek pierwotnych.B.1.6.     Próbki do celów egzekwowania i obrony praw oraz arbitrażuPróbki do celów egzekwowania i obrony praw oraz arbitrażu pobiera się ze zhomogenizowanej próbki zbiorczej, o ile nie koliduje to z przepisami państw członkowskich w zakresie praw podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze.B.1.7.     Pakowanie i przekazywanie próbekKażdą próbkę umieszcza się w czystym pojemniku wykonanym z chemicznie obojętnego materiału, zapewniającym odpowiednią ochronę przed zanieczyszczeniem, przed utratą analitów wskutek adsorpcji na wewnętrznej ściance pojemnika i przed uszkodzeniem w transporcie. Podejmowane są wszystkie niezbędne środki zaradcze w celu uniknięcia jakichkolwiek zmian w składzie próbki, które mogłyby powstać w trakcie jej transportu lub przechowywania.B.1.8.     Pieczętowanie i etykietowanie próbekKażdą próbkę pobraną do celów urzędowych pieczętuje się w miejscu pobrania oraz znakuje zgodnie z przepisami państwa członkowskiego. Dla każdej pobranej próbki sporządza się protokół umożliwiający jednoznaczną identyfikację każdej partii lub podpartii (należy podać numer partii), w którym podaje się datę oraz miejsce pobrania próbek wraz z wszelkimi dodatkowymi informacjami, które mogą okazać się pomocne dla analityka.B.2.       PLANY POBIERANIA PRÓBEKDuże partie są dzielone na pod partie pod warunkiem, że mogą one być fizycznie wyodrębnione. W przypadku produktów wprowadzanych do obrotu handlowego luzem (np.: zboża) zastosowanie ma tabela 1. W odniesieniu do innych produktów zastosowanie ma tabela 2. Biorąc pod uwagę, że masa partii nie zawsze stanowi dokładną wielokrotność masy podpartii, masa podpartii może przekroczyć wymienioną masę o maksymalnie 20 %.Masa próbki zbiorczej wynosi co najmniej 1 kg lub 1 litr, z wyjątkiem przypadków, gdy nie jest to możliwe, np. gdy próbka składa się z 1 opakowania lub jednostki.Minimalna liczba próbek pierwotnych pobieranych z partii lub podpartii musi być zgodna z liczbą podaną w tabeli 3. W przypadku produktów płynnych luzem partia lub podpartia powinna być jak najdokładniej i w sposób jak najmniej wpływający na jakość produktu wymieszana metodą ręczną lub mechaniczną, bezpośrednio przed pobraniem próbki. W takim przypadku zakłada się jednorodny rozkład zanieczyszczeń w danej partii lub podpartii. W związku z powyższym do utworzenia próbki zbiorczej wystarczy pobrać z partii lub podpartii trzy próbki pierwotne.Próbki pierwotne muszą mieć podobną masę. Masa próbki pierwotnej musi wynosić co najmniej 100 gramów lub 100 mililitrów, natomiast masa próbki zbiorczej co najmniej około 1 kg lub 1 litra. Odstępstwo od tej metody należy odnotować w protokole, o którym mowa w pkt B.1.8. niniejszego załącznika.
Tabela 1Podział partii na podpartie w przypadku produktĂłw wprowadzanych do obrotu handlowego luzem  Masa partii (w tonach)Masa lub liczba podpartii ł 1.500500 ton > 300 i < 1.5003 podpartie ł 100 i Ł 300100 ton < 100-  Tabela 2Podział partii na podpartie w przypadku innych produktĂłw  Masa partii (w tonach)Masa lub liczba podpartii ł 1515-30 ton < 15-  Tabela 3
Minimalna liczba prĂłbek pierwotnych pobieranych z partii lub podpartii
Masa lub objętość partii/podpartii (w kg lub litrach)Minimalna liczba prĂłbek pierwotnych do pobrania < 503 ł 50 oraz Ł 5005 > 50010  W przypadku partii lub podpartii, składających się z pojedynczych opakowań lub jednostek, liczbę opakowań lub jednostek, ktĂłre mają być pobrane w celu utworzenia prĂłbki zbiorczej, podano w tabeli 4.
Tabela 4
Liczba opakowań lub jednostek (prĂłbek pierwotnych), ktĂłre naleĹźy pobrać w celu utworzenia prĂłbki zbiorczej, gdy partia lub podpartia składa się z pojedynczych opakowań lub jednostek  Liczba opakowań lub jednostek w partii/podpartiiLiczba opakowań lub jednostek do pobrania Ł 25co najmniej 1 opakowanie lub jednostka 26-100 około 5 %,co najmniej 2 opakowania lub jednostki > 100 około 5 %,nie więcej niĹź 10 opakowań lub jednostek  NajwyĹźsze dopuszczalne poziomy cyny nieorganicznej odnoszą się do zawartości kaĹźdej puszki, jednakĹźe ze względĂłw praktycznych konieczne jest zastosowanie prĂłbek zbiorczych. JeĹźeli wynik badania uzyskany dla prĂłbki zbiorczej z puszek jest niĹźszy, ale bliski najwyĹźszego dopuszczalnego poziomu cyny nieorganicznej, i jeĹźeli podejrzewa się, Ĺźe zawartości cyny w produkcie w poszczegĂłlnych puszkach mogą przekraczać najwyĹźszy dopuszczalny poziom, wĂłwczas moĹźe być konieczne przeprowadzenie dalszych badań.B.3.       POBIERANIE PRÓBEK Z OBROTU DETALICZNEGOPobieranie prĂłbek środkĂłw spoĹźywczych z obrotu detalicznego odbywa się w miarę moĹźliwości zgodnie z zasadami pobierania prĂłbek opisanymi w pkt B.1 i B.2 niniejszego załącznika.JeĹźeli nie jest to moĹźliwe, moĹźna zastosować inną metodę pobierania prĂłbek z obrotu detalicznego, pod warunkiem Ĺźe zapewnia ona wystarczającą reprezentatywność partii lub podpartii, z ktĂłrej te prĂłbki są pobierane.
CZĘŚĆ C
PRZYGOTOWANIE PRÓBEK I ANALIZA
C.1.       NORMY JAKOŚCI W LABORATORIUMLaboratorium musi spełniać wymogi określone w przepisach art. 12 rozporządzenia (WE) nr 882/2004(1).Laboratoria uczestniczą we właściwych programach badań biegłości zgodnych z "International Harmonised Protocol for the Proficiency Testing of (Chemical) Analytical Laboratories" ("Międzynarodowym zharmonizowanym protokołem dotyczącym badań biegłości (chemicznych) laboratoriów analitycznych")(2) opracowanym pod patronatem IUPAC/ISO/AOAC.Laboratoria są w stanie wykazać, że posiadają wewnętrzne procedury kontroli jakości. Przykładami takich procedur są "Wytyczne ISO/AOAC/IUPAC dotyczące wewnętrznej kontroli jakości w chemicznych laboratoriach analitycznych"(3).W miarę możliwości poprawność analizy szacuje się poprzez uwzględnienie w badaniach odpowiednich certyfikowanych materiałów odniesienia.C.2.       PRZYGOTOWANIE PRÓBKIC.2.1.     Środki ostrożności i ogólne wytycznePodstawowym wymaganiem jest uzyskanie reprezentatywnej i jednorodnej próbki laboratoryjnej bez wprowadzenia wtórnych zanieczyszczeń.Cały materiał próbki dostarczonej do laboratorium musi być wykorzystany do przygotowania próbki laboratoryjnej.Zgodność z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006 ustala się na podstawie poziomów oznaczonych w próbkach laboratoryjnych.C.2.2.     Szczegółowe procedury dotyczące przygotowania próbkiC.2.2.1.   Szczegółowe procedury dotyczące ołowiu, kadmu, rtęci i cyny nieorganicznejAnalityk powinien zapewnić, że próbki nie ulegną zanieczyszczeniu w trakcie ich przygotowywania. W miarę możliwości aparatura i wyposażenie mające kontakt z próbką nie mogą zawierać metali, które mają być badane i powinny być wykonane z materiału obojętnego, np. tworzywa sztucznego takiego jak polipropylen, politetrafluoroetylen (PTFE) itp. Powinny one zostać umyte kwasem w celu zminimalizowania ryzyka zanieczyszczenia. Krawędzie tnące mogą być wykonane z wysokiej jakości stali nierdzewnej.Istnieje wiele dających dobre wyniki szczegółowych procedur przygotowywania próbek, które można stosować w odniesieniu do tych produktów. Procedury opisane w normie CEN "Artykuły żywnościowe - Oznaczanie pierwiastków śladowych - Kryteria wyboru, zagadnienia ogólne i przygotowanie próbki"(4) zostały uznane za wystarczające, ale inne procedury mogą być równie odpowiednie.W przypadku cyny nieorganicznej powinny być podjęte środki mające na celu zagwarantowanie, że cały materiał przeprowadzono do roztworu, ponieważ stwierdzono łatwe występowanie strat, w szczególności ze względu na hydrolizę do nierozpuszczalnych uwodnionych tlenków Sn(IV).C.2.2.2.   Szczegółowe procedury dotyczące benzo [ a ] pirenuAnalityk powinien zapewnić, że próbki nie ulegną zanieczyszczeniu w trakcie ich przygotowywania. Przed użyciem pojemniki powinny być przemyte wysokiej czystości acetonem lub heksanem, tak aby zminimalizować ryzyko zanieczyszczenia. W miarę możliwości aparatura i wyposażenie mające kontakt z próbką powinny być wykonane z materiałów obojętnych, np. z aluminium, ze szkła lub z polerowanej stali nierdzewnej. Należy unikać tworzyw sztucznych, takich jak polipropylen, politetrafluoroetylen (PTFE) itp., gdyż może zachodzić adsorpcja analitu na tych materiałach.C.2.3.     Postępowanie z próbką po dostarczeniu do laboratoriumCała próbka zbiorcza powinna być (w miarę potrzeby) drobno zmielona i starannie wymieszana, przy zastosowaniu procesu, co do którego sprawdzono, że pozwala osiągnąć całkowitą homogenizację.C.2.4.     Próbki do celów egzekwowania i obrony praw oraz arbitrażuPróbki do celów egzekwowania i obrony praw oraz arbitrażu pobiera się ze zhomogenizowanego materiału, o ile nie koliduje to z przepisami państw członkowskich dotyczącymi pobierania próbek w zakresie praw podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze.C.3.       METODY ANALIZC.3.1.     DefinicjeStosuje się następujące definicje:"r" =            Powtarzalność - wartość, której z określonym prawdopodobieństwem (na ogół 95 %) nie przekracza bezwzględna różnica między pojedynczymi wynikami badań uzyskanymi w warunkach powtarzalności (tj. ta sama próbka, ten sam wykonawca, ta sama aparatura, to samo laboratorium i krótki odstęp czasu) - stąd r = 2,8 × sr."sr" =           Odchylenie standardowe - obliczone na podstawie wyników otrzymanych w warunkach powtarzalności."RSDr" =         Względne odchylenie standardowe - obliczone na podstawie wyników otrzymanych w warunkach powtarzalności ."R" =            Odtwarzalność - wartość, której z określonym prawdopodobieństwem (na ogół 95 %) nie przekracza bezwzględna różnica między wynikami pojedynczych badań uzyskanymi w warunkach odtwarzalności (tj. dla identycznego materiału otrzymanego przez wykonawców w różnych laboratoriach, przy zastosowaniu tej samej metody badawczej); R = 2,8 × sR."sR" =           Odchylenie standardowe - obliczone na podstawie wyników otrzymanych w warunkach odtwarzalności."RSDR" =         Względne odchylenie standardowe - obliczone na podstawie wyników otrzymanych w warunkach odtwarzalności"LOD" =          Granica wykrywalności - najmniejsza zmierzona zawartość, na podstawie której można wnioskować o obecności analitu z należytą pewnością statystyczną. Granica wykrywalności jest liczbowo równa trzykrotnej wartości odchylenia standardowego średniej z serii oznaczeń próbki ślepej (n < 20)."LOQ" =          Granica oznaczalności - najmniejsza zawartość analitu, która może być zmierzona z należytą pewnością statystyczną. Jeżeli dokładność i precyzja są stałe w zakresie stężeń zbliżonych do granicy wykrywalności to granica oznaczalności jest liczbowo równa wartości sześciu lub dziesięciu odchyleń standardowych średniej z serii oznaczeń próbki ślepej (n > 20)."HORRATr" =      Uzyskana wartość RSDr podzielona przez wartość RSDr oszacowaną na podstawie równania Horwitza(5) przy założeniu, że r = 0,66R."HORRATR" =      Uzyskana wartość RSDR podzielona przez wartość RSDR obliczoną z równania Horwitza."u" =            Niepewność standardowa."U" =            Niepewność rozszerzona, przy zastosowaniu współczynnika rozszerzenia 2, który daje poziom ufności około 95 % (U = 2u)."Uf" =           Maksymalna niepewność standardowa.C.3.2.     Wymagania ogólneMetody analiz stosowane do celów kontroli żywności powinny spełniać wymagania określone w pkt 1 i 2 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 882/2004.Metody oznaczania całkowitej zawartości cyny są odpowiednie do urzędowej kontroli poziomów cyny nieorganicznej.Metodę, którą należy stosować do oznaczania zawartości ołowiu w winie opisano w rozdziale 35 załącznika do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2676/90(6).C.3.3.     Wymagania szczegółoweC.3.3.1.   Kryteria wyboruJeżeli na poziomie wspólnotowym nie zaleca się stosowania konkretnych metod oznaczania zawartości zanieczyszczeń w żywności, laboratoria mogą wybrać dowolną zwalidowaną metodę analityczną (tam, gdzie to ć badanie certyfikowanego materiału odniesienia) spełniającą kryteria wyboru wskazane w tabelach 5-7.
Tabela 5
Kryteria wyboru metod analiz ołowiu, kadmu, rtęci i cyny nieorganicznej  ParametrWartość/komentarz Zakres stosowaniaŚrodki spoĹźywcze wymienione w rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006. LODW przypadku cyny nieorganicznej - nie więcej niĹź 5 mg/kg. W przypadku innych pierwiastkĂłw - nie więcej niĹź jedna dziesiąta najwyĹźszego dopuszczalnego poziomu wskazanego w rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006, chyba Ĺźe najwyĹźszy dopuszczalny poziom dla ołowiu wynosi poniĹźej 100 μg/kg. W takim przypadku - nie więcej niĹź jedna piąta najwyĹźszego dopuszczalnego poziomu. LOQW przypadku cyny nieorganicznej - nie więcej niĹź 10 mg/kg. W przypadku innych pierwiastkĂłw - nie więcej niĹź jedna piąta najwyĹźszego dopuszczalnego poziomu wskazanego w rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006, chyba Ĺźe najwyĹźszy dopuszczalny poziom dla ołowiu wynosi poniĹźej 100 μg/kg. W takim przypadku - nie więcej niĹź dwie piąte najwyĹźszego dopuszczalnego poziomu. PrecyzjaWartości HORRATr lub HORRATR poniĹźej 2. OdzyskZastosowanie mają przepisy pkt D.1.2. SpecyficznośćMetoda wolna od interferencji matrycy lub interferencji spektralnych.  
Tabela 6
Kryteria wyboru metod analiz 3-MCPD  KryteriumZalecana wartośćStężenie PrĂłby ślepeNiĹźsza od LOD- Odzysk75-110 %W całym zakresie stężeń LOD5 μg/kg (lub mniej) suchej masy  LOQ10 μg/kg (lub mniej) suchej masy- Precyzja< 4 μg/kg20 μg/kg < 6 μg/kg30 μg/kg < 7 μg/kg40 μg/kg < 8 μg/kg50 μg/kg < 15 μg/kg100 μg/kg  
Tabela 7Kryteria wyboru metod analiz benzo[a]pirenu  ParametrWartość/komentarz Zakres zastosowaniaŚrodki spoĹźywcze wymienione w rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006. LODPoniĹźej 0,3 μg/kg LOQPoniĹźej 0,9 μg/kg PrecyzjaWartości HORRATr lub HORRATR poniĹźej 2. Odzysk50-120 % SpecyficznośćMetoda wolna od interferencji matrycy lub interferencji spektralnych, weryfikacja wskazań dodatnich.  C.3.3.2.   Zasada " Odpowiedni do celu "W przypadku występowania ograniczonej liczby w pełni zwalidowanych metod analitycznych, aby ocenić przydatność danej metody moĹźna alternatywnie zastosować podejście "odpowiedni do celu". Metody odpowiednie do celĂłw urzędowej kontroli muszą umoĹźliwiać otrzymywanie wynikĂłw, ktĂłrych niepewności standardowe są niĹźsze od maksymalnej niepewności standardowej obliczonej przy wykorzystaniu poniĹźszego wzoru:
 
gdzie:Uf jest maksymalną niepewnością standardową (μg/kg);LOD jest granicą wykrywalności metody (μg/kg);C jest badanym stężeniem (μg/kg);α jest współczynnikiem liczbowym zaleĹźnym od wartości C. Wartości do stosowania podano w tabeli 8.
Tabela 8
Wartości liczbowe stałego współczynnika α do zastosowania we wzorze podanym w tym punkcie, w zaleĹźności od badanego stężenia  C (μg/kg)α Ł 500,2 51-5000,18 501-1.0000,15 1.001-10.0000,12 > 10.0000,1  
CZĘŚĆD
PREZENTACJA I INTERPRETACJA WYNIKÓW
D.1.       PREZENTACJA WYNIKÓWD.1.1.     Sposób wyrażania wynikówWyniki powinny być wyrażane w tych samych jednostkach i przy użyciu takiej samej liczby cyfr znaczących co najwyższe dopuszczalne poziomy określone w rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006.D.1.2.     Obliczanie odzyskuJeżeli w metodzie analitycznej występuje etap ekstrakcji, wynik analityczny należy skorygować o odzysk. W takim przypadku należy podać wartość odzysku.Jeżeli metoda analityczna nie obejmuje etapu ekstrakcji (np. w przypadku metali), wynik może zostać podany w postaci nieskorygowanej o wartość odzysku w przypadku, gdy przedstawiono dowód, najlepiej polegający na zastosowaniu właściwego certyfikowanego materiału odniesienia, że uwzględniając niepewność pomiaru osiągnięto certyfikowany poziom stężenia. W przypadku podania wyniku w postaci nieskorygowanej o wartość odzysku należy o tym poinformować.D.1.3.     Niepewność pomiaruWynik analityczny podaje się w postaci x +/- U, gdzie x jest wynikiem analitycznym, a U jest rozszerzoną niepewnością pomiaru, przy zastosowaniu współczynnika rozszerzenia 2, co daje poziom ufności około 95% (U = 2u).Analitycy powinni zapoznać się z "Raportem na temat zależności pomiędzy wynikami analitycznymi, niepewnością pomiaru, współczynnikami odzysku a przepisami prawodawstwa UE dotyczącego żywności i pasz"(7).D.2.       INTERPRETACJA WYNIKÓWD.2.1.     Przyjęcie partii lub podpartiiPartia lub podpartia zostaje przyjęta, jeżeli wynik analizy próbki laboratoryjnej nie przekracza odpowiedniego najwyższego dopuszczalnego poziomu określonego w rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006, biorąc pod uwagę niepewność rozszerzoną i korektę na odzysk w przypadku występowania etapu ekstrakcji w zastosowanej metodzie analitycznej.D.2.2.     Odrzucenie partii lub podpartiiPartia lub podpartia zostaje odrzucona, jeżeli wynik analityczny próbki laboratoryjnej przekracza ponad wszelką wątpliwość odpowiedni najwyższy dopuszczalny poziom określony w rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006, biorąc pod uwagę niepewność rozszerzoną i korektę na odzysk w przypadku występowania etapu ekstrakcji w zastosowanej metodzie analitycznej.D.2.3.     Zakres obowiązywaniaNiniejsze zasady interpretacji stosuje się w odniesieniu do wyniku analitycznego otrzymanego dla próbki pobranej do celów egzekwowania prawa. W przypadku analizy do celów obrony praw lub arbitrażu zastosowanie mają przepisy krajowe.
______(1)  Zmienionego art. 18 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2076/2005 (Dz.U. L 338 z 22.12.2005, str. 83).(2)  "The international harmonized protocol for the proficiency testing of analytical chemistry laboratories" (Międzynarodowy zharmonizowany protokół dotyczący badań biegłości chemicznych laboratoriów analitycznych): M. Thompson, S.L.R. Ellison i R. Wood, Pure Appl. Chem., 2006, 78, 145-96.(3)  Red. M. Thompson i R. Wood, Pure Appl. Chem., 1995, 67, 649-666.(4)  Norma EN 13804:2002, "Artykuły żywnościowe - Oznaczanie pierwiastków śladowych - Kryteria wyboru, zagadnienia ogólne i przygotowanie próbki", CEN, Rue de Stassart 36, B-1050 Bruksela.(5)  M. Thompson, Analyst, 2000, 125, 385-386.(6)  Dz.U. L 272 z 3.10.1990, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporzadzeniem (WE) nr 1293/2005 (Dz.U. L 205 z 6.8.2005, str. 12).(7)  http://europa.eu.int/comm/food/food/chemicalsafety/contaminants/sampling_en.htm